Integracja Sensoryczna

Czym jest integracja sensoryczna?

Termin integracja sensoryczna określa prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) napływających przez receptory. Oznacza to, że mózg, otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów (wzrok, słuch, równowaga, dotyk, czucie ruchu-kinestezja) dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami. Na tej podstawie mózg tworzy odpowiednią do sytuacji reakcję nazywaną adaptacyjną. Jest to adekwatne i efektywne reagowanie na wymogi otoczenia. Może to być odpowiedź ruchowa jak i myślowa.

Integracja sensoryczna jest procesem, dzięki któremu mózg otrzymując informację ze wszystkich systemów zmysłowych dokonuje ich segregacji, rozpoznania, interpretacji i integracji z wcześniejszymi doświadczeniami.

Dla kogo terapia SI ?

Integracja sensoryczna jest jedną z najnowocześniejszych i skutecznych metod stosowanych w terapii dzieci i młodzieży, u których obserwuje się trudności w zakresie:

  • umiejętności ruchowych (słaba koordynacja ruchowa, opóźniony rozwój ruchowy, trudności z utrzymaniem równowagi);
  • problemów emocjonalnych (nadmierna wrażliwość, nerwowość, kłopoty z koncentracją uwagi);
  • opóźnionego rozwoju mowy;
  • opanowywania umiejętności szkolnych (problemy dysleksji, dysgrafii, dysortografii, kłopoty z zapamiętywaniem i motywacją do uczenia się);
  • nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD, ADD);
  • nadwrażliwości lub zbyt małej wrażliwości na różne bodźce sensoryczne;
  • nadwrażliwości na ruch (negatywna reakcja na ruch, niepewność grawitacyjna, choroba lokomocyjna)

 

W celu stwierdzenia zaburzeń integracji sensorycznej, należy przeprowadzić pełną diagnozę, u certyfikowanego terapeuty integracji sensorycznej. Jednak pewne objawy zaburzeń są możliwe do rozpoznania przez rodziców i nauczycieli.

Pojedynczy objaw nie musi być wskazaniem do diagnozy, jednak już kilka z nich może być wyraźną wskazówką i dziecko powinno mieć wykonaną pełną diagnozę zaburzeń integracji sensorycznej.

Na czym polega terapia integracji sensorycznej ?

Terapia integracji sensorycznej określana jest mianem „naukowej zabawy”. Podczas sesji dziecko huśta się w hamaku, toczy w beczce, jeździ na deskorolce czy balansuje na kołysce. Przez zabawę przyjemną i interesującą dla dziecka dokonuje się integracja bodźców zmysłowych oraz doświadczeń płynących do ośrodkowego układu nerwowego, co pozwala na lepszą organizację działań.

Terapia SI nie jest uczeniem konkretnych umiejętności (np. jazda na rowerze, pisanie, czytanie), ale usprawnianiem pracy systemów sensorycznych i procesów układu nerwowego, które są bazą do rozwoju tych umiejętności. W toku pracy tą metodą terapeuta stymuluje zmysły dziecka oraz usprawnia takie zakresy, jak np.: motoryka mała, motoryka duża, koordynacja wzrokowo-ruchowa. Zadaniem terapeuty jest, przy zastosowaniu odpowiednich technik, eliminowanie, wyhamowywanie lub ograniczenie niepożądanych bodźców obecnych przy nadwrażliwościach sensorycznych lub dostarczanie silnych bodźców, co jest konieczne przy podwrażliwościach systemów sensorycznych.

Opracowano na podstawie materiałów zawartych na stronach: http://pstis.pl/pl/html/index.php?v2=block&str=podstrona_terapia

 

Propozycje ćwiczeń  z elementami integracji sensorycznej do wykonania w domu:

Masy plastyczne dla dzieci do wykonania samodzielnie w domu to doskonały przepis na udaną zabawę Przepisy na masy plastyczne:

1) domowa ciastolina https://panimonia.pl/2016/08/27/15-minutowa-domowa-ciastolina/

2) glutek https://panimonia.pl/2017/02/20/ciagliwy-glut-5-minut-go-zrobic/

3. Zbiór przepisów na różne masy plastyczne https://eduzabawy.com/artykuly/11-domowych-i-latwych-przepisow-na-masy-plastyczne/

Warto pochować różne skarby w masach i zadaniem dziecka jest wyszukanie i wyjęcie przedmiotów.